Door verder te gaan accepteer je het privacybeleid van Avaaz. Hierin leggen we uit hoe we je gegevens beschermen en gebruiken.
Ik snap het
Wij gebruiken cookies om te analyseren hoe bezoekers onze site gebruiken en om jou een zo prettig mogelijke ervaring te geven. Bekijk ons cookiebeleid.
Oké
Overwinning
La Petition à été signé par plus que 1000 gens. Signez aussi si vous ne voulez plus d'agression dans les rues Bruxellois.

La Petition à été signé par plus que 1000 gens. Signez aussi si vous ne voulez plus d'agression dans les rues Bruxellois.

Overwinning
1,900 hebben getekend. Op naar de   2,000
1,900 Ondertekenaars

Sluit

Je handtekening bevestigen

,
Door verder te gaan ga je ermee akkoord e-mails van Avaaz te ontvangen. In ons privacybeleid leggen we uit hoe we je gegevens beschermen en gebruiken. Je kunt je op elk moment uitschrijven.
Deze petitie is gecreëerd door Jan D. en geeft niet per se de standpunten van de Avaaz-gemeenschap weer.
Jan D.
heeft deze petitie aangemaakt voor
De Brusselse Bevolking en haar Bestuurders
Wat is er gebeurd? Nog niet zoveel, maar het is een begin. 1100 mensen die dit ondertekenen. Maar het is nog altijd zeer weinig als je bedenkt hoeveel volk er in Brussel woont. Deel maar vooral met je Frans- en anderstalige vrienden nu.

Version Français en dessous
English Version under the French version
Deutsche Version : noch nicht geschrieben  

Beste,

Ik weet niet tot wie ik mij richt. Dus houd ik het bij het zeer vage ‘Beste’. Zeer
onpersoonlijk ook, vind ik die aanspreking.
Maar het is de enige haalbare aanhef van deze brief. De aanzet voor deze brief is de verkeersagressie die in Brussel een dagelijks fenomeen is. Ik zou kunnen schrijven ‘waar je aan gewoon bent geraakt’, maar dat is niet zo. Als je tegenover mensen staat voor wie agressie een dagelijks gegeven is, dan slaat het in je maag. Dan ben je achteraf helemaal van je melk in het beste geval, in het slechtste geval ben je in shock, of als het helemaal uit de hand loopt dan word je afgevoerd naar het ziekenhuis nadat je in elkaar bent geslagen of geschopt.

De agressie komt vooral van een deel van de autobestuurders. De grootste agressie is de manier waarop met die - vaak helemaal niet in een stad thuishorende - auto’s wordt gereden in Brussel. Voor een groot aantal van die autobestuurders is Brussel een racecircuit. Mensen met kinderen, fietsers, voetgangers, andere autobestuurders zijn vervelende hindernissen die pas echt een probleem vormen
als ze effectief worden geraakt. Anders moeten ze hun bek houden.

 En dat doen mensen niet (altijd). Dat gaat niet. Je reageert primair. Vanuit een
schrikreflex. Omdat je de extreme dreiging voor lijf en leden voelt als er een
auto met veel te hoge snelheid op je afkomt. Als er een auto door het rood
rijdt op het moment dat jij met je kinderen een zebrapad wilt oversteken bij
groen licht. als je ergens rustig zit, wandelt, fietst en ineens wordt die
harmonieuze situatie compleet uit elkaar gerukt door de waanzin in autovorm.
Als je door een autobestuurder wordt opgejaagd op je fiets om opzij te gaan...

Ik kan blijven voorbeelden opsommen.  Dat is echter niet nodig om de situatie te
begrijpen. Het volstaat eenvoudigweg om de Brusselse straten op te gaan. Uw
Brusselse straten. Het is letterlijk levensgevaarlijk. Het is de omgekeerde
wereld. Fietsers worden uitgescholden dat ze zo zot zijn om met de fiets te
rijden.
Als je met je kinderen door Brussel fietst, dan word je als
onverantwoordelijke ouder weggezet door een groot deel van de mensen die zich op HUN Brusselse straten begeven.

 Auto’s parkeren zich op voet – en fietspaden. Als je daar een opmerking over maakt riskeer je letterlijk in het hospitaal te belanden. Verbale agressie is bijna
een banaliteit geworden die door de groep die ‘je m’en fou de tout le monde’
als motto hanteert als enige mogelijke communicatie wordt beschouwd.

Wij wonen hier graag. Wij houden van Brussel. Wij zijn Brusselaars. Wij komen van overal. Wij spreken alle mogelijke talen. Wij zijn het met zijn allen beu. Wij
zijn bang. Bang dat we ons op een dag niet gaan kunnen inhouden tegen beter
weten in wanneer we weer eens net aan de dood zijn ontsnapt Wij zijn moe. Moe van de risico’s die we elke dag moeten nemen. Kwaad omdat we niks anders doen dan proberen in onze stad te bewegen, en als we dat doen de huid vol gescholden worden.

Wat kunnen we doen? Zeg het ons. Hebt u hulp nodig? Moeten we u helpen om uw communicatie met elkaar te verbeteren? Juist ja, deze brief is wel degelijk aan u gericht. Bestuurders van Brussel en uw uitvoerders, de politiediensten.

Brussel is een stad. Geen racecircuit, noch een boksring. Het terroriseren van de straten moet stoppen. U dwingt ons bijna tot burgerlijke ongehoorzaamheid. Met zijn allen op straat gaan liggen of zo. Een rechtszaak ‘schuldig verzuim’ beginnen tegen de gemeentebesturen van Schaarbeek, Molenbeek, Brussel stad (dat is dan ook Laken), Anderlecht, Sint Gillis, Jette, Koekelberg, Elsene, Vorst, Sint Joost Ten Node en ga zo maar door…
alleen de opsomming al doet inzien hoe zinloos dit zou zijn.

 Het is tijd voor actie. Voor er meer slachtoffers vallen. Indien we zijn telefoonnummer hadden dan belden wij nu Harvey Keitel, in zijn rol van Wolf (Pulp Fiction). Een film waar het geweld zo uit de hand loopt dat er nood is aan een expert in extreme situaties. . Misschien is dat een idee. Laat u omringen door experts. Uw straten lopen er vol van.

getekend :

Jan Ducheyne 

 (laat mijn handtekening onder deze brief de eerste zijn, maar dat er duizenden mogen volgen) 

Version Français

Monsieur, madame,

Ne sachant pas à qui je m’adresse j’en reste à ces vagues salutations impersonnelles. Ce sont les seuls possibles vu le nombre de figures concernées.

Le sujet de cet écrit est l’agression routière à Bruxelles, un phénomène journalier. Je pourrais même écrire un phénomène auquel on s’est habitué, mais, ce n’est pas le cas.

Quand on se retrouve face à des gens pour qui l’agressivité est un mode de vie journalier cela vous retourne l’estomac. Une fois la confrontation terminée, vous voilà complètement déboussolé, dans le pire des cas shocké ou si cela s’envenime amené à l’hôpital suite à la bastonnade subie.

Les agressions routières nous viennent principalement d’une partie des conducteurs de voitures. Elles portent souvent la forme d’une conduite dangereuse et déplacée avec des véhicules de sport qui n’ont rien à faire en ville. Bruxelles pour beaucoup d’automobilistes est un circuit de courses automobiles. Les autres usagers de la route, des familles avec des enfants, des piétons, des cyclistes et les autres automobiles sont d’ennuyants obstacles qu’il faut éviter et qui ne forment qu’un réel problème un fois heurté, renversés, tués, ... Si pas ils n’ont qu’à la fermer.

Les gens ne la ferment pas (toujours). Ça ne va pas. On réagit de manière primaire, un reflexe de peur, de protection. Vous ressentez la menace extrême à travers votre corps lorsqu’une voiture vous fonce dessus en rue.

Quand une voiture brule le rouge au moment où vous traversez un passage pour piétons avec vos enfants au vert. Quand tranquillement vous êtes assis, vous vous baladez, vous vous déplacez à vélo et que soudainement l’harmonie est détruite par la folie furieuse d’une voiture dans le quartier. Quand entant que cycliste vous vous faites pourchasser par une voiture qui vous colle car elle veut passer…

Je peux continuer à énumérer les problèmes, mais ce n’est pas nécessaire. Il vous suffit d’arpenter les rues de Bruxelles pour comprendre. Vos reus Bruxelloises ! Elles sont meurtrières. C’est le monde à l’envers. Les cyclistes se font insultés et traités de cinglés car ils font du vélo.

Si vous faites du vélo avec vos enfants à Bruxelles une grande partie des gens autour de vous vous prennent pour un irresponsable en rade dans leur rue Bruxelloises.
Les voitures se garent sur les trottoirs et les pistes cyclables. Si vous osez faire une remarque, vous vous retrouverez à l’hosto. Les agressions verbales elles sont devenues banales pour le groupe des « rien à foutre des autres » qui les considèrent comme le seul mode de communication à utiliser.

Nous aimons vivre à Bruxelles, nous sommes des Bruxellois, nous venons de partout et parlons toutes les langues du mondes. Nous en avons tous marre. Nous avons tous peur. Peur que le jour ou nous ne pourrons pas nous retenir d’intervenir après avoir subi une énième agression sur la route. Nous sommes fatigués. Fatigués des risques que nous devons prendre chaque jour. Nous sommes fâchés. Fâchés car nous ne faisons qu’essayer de nous déplacer en ville, et pour cela on se fait cracher dessus et insulter.

Que pouvons-nous faire ? Dites-le-nous ! Avez-vous besoin d’aide ? Devons-nous vous aider à améliorer votre communication ? En effet, cette lettre vous est adressez à vous les dirigeants de Bruxelles, à vous et vos services d’ordres, vos polices.

Bruxelles est une ville, pas un circuit, ni un ring de boxe. La terreur en rue doit cesser. Vous nous obliger presque à la désobéissance civile. On va devoir se coucher sur les rues pour les bloquer ou que sais-je afin de capter votre attention ? Vous faut ‘il un procès de non aide à personnes en danger, d’abstention coupable contre les conseils communaux de Schaerbeek, Molenbeek, Bruxelles (aussi Laeken), Anderlecht, Saint Gilles, Jette, Koekelberg, Ixelles, Forest, Saint Josse, etc. . ?

Rien qu’en écrivant cette liste on se rend compte de son absurdité.
Il est temps d’agir. Agir avant que plus de victimes soient faites. Si on avait son numéro on appellerait Harvey Keitel, en son rôle de Wolf dans Pulp Fiction. Un film ou la violence est tellement extrême qu’il faut des spécialistes en situations extrêmes. Et en voilà une idée. Entourez-vous de spécialistes, ils courent vos rues.

Signé

Jan Ducheyne

(Que ma signature soit la première, mais que des milliers suivent)

English Version (translation Lindsay Jeffries) : 

To whom it may concern, I do not know who to address in this letter and as such I will stick to a very vague “to whom it may concern”. Quite impersonal if you ask me. However, it's the only way to start this letter that makes sense.

So why am I writing this letter? The disturbing level of road rage which has become a daily phenomenon. I could write “the road craze that you've gotten used to by now,” but that wouldn't be true. If you're standing in front of someone to whom road craze is just another part of the day, your stomach will churn. Best case scenario you're left just a little distraught, worst case scenario you're left in shock, or if it gets completely out of hand you'll be whisked off to a hospital after you've been beaten and kicked.

The agression seems to come mostly from drivers. The biggest form of visible agression is the way cars are driven around the city. Let's face it: some type of cars don't really belong there most of the time.(SUV!)  People with children, cyclists, pedestrians and other drivers are just annoying hurdles who become a problem once they've been hit by a car. If you haven't been hit by a car you should just shut your mouth. And people usually don't.

You can't. Your reaction is primal, reflexive. Because you feel the extreme threat to your whole person when a car approaches you at high speed, or when a car runs a red light at the exact moment you're crossing the street with your children. When you're sitting down on a bench somewhere, walking, cycling and all of a sudden the harmoniousness of it all is blown to smithereens by madness taking on the shape of a car. Or when a driver heckles you to move over and out of the way with your bike. I could keep going.

However, it is not neccessary for you to understand the situation. All you have to do is walk out into the streets of Brussels. Your streets! It is quite literally life-threatening. Did we all fall down the rabbit hole into a topsy-turvy world? Cyclists being called names for being crazy enough to use a bike. If you take your kids on a bike through Brussels you will be labeled a bad parent. Parking on sidewalks and bike paths? Don't you ever dare to comment, the odds are you will end up hospitalized.

Verbal agression has become banal and is now considered the only child of communication you could possibly have. We are Brusseleirs. We love living here. We love Brussels. We come from everywhere. We speak all kind of languages. We are all fed up. We are scared. Scared that one day we won't be able to contain ourselves after we've been almost killed, even when we know better. We are tired. Tired of the risks we have to take every day. Angry because all we're trying to do is get around our city and we're bullied for it. What can we do ?? Tell us! Do you need help? Do we need to help you improve communication?

That's right, this letter is meant for you. The people running the show and the ones carrying out your orders: law enforcement. Brussels is a city. Not a racing circuit. Not a boxing ring. Terrorizing the streets has to stop. It's almost as if you're pushing us into civil disobedience. Maybe we should all go down the streets or something. Maybe we should sue you for negligence. All of you. That includes Schaerbeek, Molenbeek, Brussels City (which obviously also means Laeken), Anderlecht, Sint Gillis, Jette, Koekelberg, Ixelles, Vorst, Sint Joost Node and so and so forth. The summation of it alone makes you understand how pointless this would be.

The time has come for real action though. To avoid further casualties. If we had his number, we would ring up Harvey Keitel in the character of Wolf (Pulp Fiction). A film in which the violence is so extreme an expert has to be called in. Not a bad idea. Maybe you should do the same. Surround yourself with experts. Your streets are full of them. A film in which the violence is so extreme an expert has to be called in. Not a bad idea. Maybe you should do the same. Surround yourself with experts. Your streets are full of them. A film in which the violence is so extreme an expert has to be called in. Not a bad idea. Maybe you should do the same.

Surround yourself with experts. Your streets are full of them.  

signed by :

Jan Ducheyne

 (my autograph is the first, I hope, suppose thousands will follow) 

 

 
Dit als ongepast melden
Er is een fout opgetreden bij het uploaden van jouw bestanden en/of verslag.